Het is februari 2020. Ik lig op de behandeltafel van mijn deskundige fysiotherapeut, die ik mijn rugklachten toevertrouw. Ik ben bezig met het herstel van een tweede rughernia en ik heb al ruim 7 jaar dagelijks pijn. Ik ga door en ik kan ermee leven. Toch ben ik, ondanks dat ik zo mijn best doe om het sterker te maken het vertrouwen in mijn lijf kwijt. Ik laat mijn emoties gaan. Ik voel me machteloos en begrijp niet waarom ik klachten blijf houden. Mijn fysiotherapeut zegt: “Ik denk dat jij een multidisciplinaire aanpak nodig hebt”.

Ik ga verder op mijn zoektocht naar herstel. Dat houdt – voor mij – meer in dan alleen vrij zijn van lichamelijke klachten. Ik voel duidelijk spanning in mijn lijf. Ik heb regelmatig last van hoofdpijn en ik weet eigenlijk wel dat de oorsprong van mijn klachten meer is dan een kwetsbare rug en nek. Ik stap in een traject waarin mijn lichaam en geest mogen samenwerken. Dat is het begin van voelen van wat er bij mij van binnen schuilgaat achter mijn klachten…

Ik schreef het artikel Verbonden pijn – De relatie tussen chronische pijn en mentale klachten, en de kracht van een emotiegerichte benadering. Hierboven las je het intro. In het artikel neem ik je mee in een integrale benadering van chronische pijn en richt ik me op de vraag: ‘Hoe kan psychosociale therapie, met aandacht voor emoties en copingstrategieën, bijdragen aan de behandeling van cliënten met chronische pijn?’

Ik laat zowel medische als psychologische aspecten aan bod komen. Ik hanteer de termen ‘cliënt’ en ‘patiënt’ afwisselend, waarbij ik ‘patiënt’ gebruik in medische contexten en ‘cliënt’ in psychologische en therapeutische contexten. Het is een artikel dat oorspronkelijk is geschreven voor (para)medici en medetherapeuten. Daardoor is het misschien niet voor iedereen even gemakkelijk leesbaar. Kijk vooral wat je ermee kan en zie het vooral ook als bewijs dat ik weet waar ik over spreek. Je vindt het artikel achter de knop hieronder.